Bojan Starčević

Bojan ( Dušanov) Starčević, rođen je u Užicu, 22. jula 1983. godine.

Posle završene osnovne i srednje škole u svom rodnom gradu, nastavio je školovanje na Filosofskom fakultetu (Odeljenje za istoriju) i Pravoslavnom bogoslovskom fakultetu Univerziteta u Beogradu.

Od strane blaženopočivšeg Njegovog Preosveštenstva G.G. Hrisostoma, Episkopa Žičkog, rukoproizveden je 2006. godine u stepen Čteca sa pravom nošenja orara, a od 2009. godine redovno služi po pozivu i kao pojac pri Svetoj srpskoj carskoj lavri Manastiru Hilandar.

Od 2005. godine  član je renomiranog Srpskog vizantijskog hora Mojsije Petrović, pod rukovodstvom prof. Nikole Popmihajlova, a 2009. godine je osnovao i Hor Sveti Simeon Mirotočivi.

Član je i saradnik većeg broja značajnih organizacija i udruženja: saradnik Odbora za bogoslovske studije Centra za istraživanje pravoslavnog monarhizma, Sokolski saveza Srbije i dr.

Srpskoj monarhističkoj ideji i našoj vladajućoj Kraljevskoj Dinastiji pokazivao je privrženost od rane mladosti.  Na svim demokratskim demonstracijama protiv tadašnjeg komunističkog režima učestvovao je pronoseći ideju monarhije, i javno noseći sliku Prestolonaslednika. Godine 2000. prisustvovao je sahrani Kraljevića Tomislava na Oplencu.

U jesen 2001. organizovao je dolazak Nj.K.V. Prestolonaslednika Aleksandra u Užice, prvi nakon pada Miloševićevog režima.

Čim se pojavila ideja o formiranju udruženja pod patronatom Glave Kraljevskog Doma,koje bi iznelo ideju obnove ustavne parlamentarne monarhije, aktivno se uključio, a formalno i postao član Udruženja Kraljeva Omladina na prvoj skupštini istog održanoj u maju 2008.godine.

Iste godine izabran je za predsednika odbora za saradnju sa verskim organizacijama. Za zasluge u organizovanju prvog velikog okupljanja članova udruženja u Orašcu na Sretenje 2009. i na osnovu tada pokazanih organizacionih sposobnosti, izabran je za člana Upravnog odbora Udruženja.

Na predlog Upravnog odbora, i po saglasnosti Patrona Udruženja, Bojan Starčević je 15. januara 2010. godine izabran za Predsednika Udruženja.

Na njegov predlog, skupština je odlučila da udruženje preraste iz studentskog u građansko udruženje, a ličnom inicijativom i da ponese novo ime: Udruženje Kraljevina Srbija.

Od 2010. do 14. decembra 2013. obavljao je dužnost Predsednika Udruženja, kada se zbog ličnih obaveza povukao sa iste.

U ovom periodu pored učešća u gotovo svim važnijim aktivnostima udruženja, od ličnog angažovanja na širenju mreže udruženja osnivanjem odbora, preko brojnih tribina, javnih i medijskih nastupa, humanitarnih aktivnosti i dr. ne može a da se ne pomene učešće u Državnoj sahrani zemnih ostataka članova Kraljevske porodice, kada je bio na dužnosti šefa protokola u crkvi na Oplencu.

Pored brojnih obaveza obavljao je i posao protoeklisijarha Kraljevske dvorske crkve Sv. Apostola Andreja.

Nagrade:

Blagovoljenjem Njenog Imperatorskog Visočanstva Velike Kneginje Marije Vladimirovne Romanove od Rusije, Poglavara Ruskog Carskog Doma i de jure Carice Sveruske, g-din Starčević je odlikovan dostojanstvom Viteza Imperatorskog Ordena Svete Ane, kao i Imperastorskom medaljom “Jubilej svenarodnog podviga 1613-2003“ i Imperatorskom komemorativnom medaljom “U znak sećanja na 400-tu godišnjicu Dinastije Romanova“.

Osim toga, g-din Starčević je i slavodobitnik i nosilac mnogih drugih odlikovanja, kao što su: Medalja “80 godina Ruskog imperatorskog saveza – Reda“; Srebrna medalja Kralja Aleksandra I, Društva za negovanje tradicija oslobodilačkih ratova Srbije do 1918; Jubilarna medalja “350 godina od kozačkog osvajanja Usurijskog kraja 1655-2005“; Zlatna medalja za zasluge Udruženja “Kraljevina Srbija“ i Zlatna medalja za akademske zasluge, Kraljevske akademije Svetog Mučenika Amvrosija.

Takođe, 1998. godine je, za svoj likovni rad, nagrađen Počasnom poveljom Kraljevskog književnog kluba “Karađorđević“ iz Beograda, a 2015. godine je primljen u članstvo Kraljevske akademije Svetog Mučenika Amvrosija iz Ferentina i to u rangu zaslužnog akademika.